ور نظر كردى به بزم و رزمشان گفتى خرد * گز سپاه كنج هر شاهى جهان درياستى خاك تيره باز گفتى حال هر شه روشنت * تا شدى معلوم رأيت خاك اگر گوياستى آنكه نيكى كرد نام نيك از او باقى بماند * ور بدى كردى به گيتى هم به بد رسواستى بر گرفتى عبرت از حال ملوك پا ستان * چون شنيدى داستانشان گر كسى داناستى آنچه فردا ديد خواهد غافلى امروز هم * باز ديدى عاقلى كش چشم و دل بيناستى هركسى فردا خواهد چو كشت خويشتن خواهد فرداد رود * كشت خود امروز بهتر كشتشى گر خواستى